Onamission

If I could - change - the - rhythm of time. I'd go back - and forth - a - mil - l - ion - times.   If that's what - it takes to - keep you - right by - my side.  My dear dad - I'm sorry.  It hurts - so - deep - inside.   I shouldn't have - let you go.  Why did - I - have - to - say - goodbye?  Holding your hands - yeah - we'd never - let go.   Squeeze ‘em five times - that’s our - own - little code.  Told you good night - but you were spending your - last night - alone.  Should've - never - said - goodbye.   I wish I could turn - back - the time.  Can't help - but notice - that you - always are there.  For you not to die - is all I ever wanted - but now you are - no - longer here.  The things that you've been through - I wanted to protеct you - I swear.   My dearest - I'm sorry.  It hurts - so - deep - inside.   I shouldn't have - let you go.   Why did - I - have - to - say - goodbye?

Zelfspot is voor mij het vermogen om mezelf niet al te serieus te nemen en zelfs mijn gênantste momenten met een glimlach te omarmen. De mooiste voorbeelden krijg ik cadeau van mijn kinderen. Zij beheersen de kunst van de spiegel en houden me moeiteloos mijn eigen fratsen voor, of, nog beter, creëren nieuwe momenten waarin ik onbedoeld de hoofdrol speel. Zoals laatst in de auto, toen ze de muziek precies stopten op het moment dat ik vol overgave wilde inzetten. Wat mijn glorieuze ontlading had moeten worden, veranderde in een pijnlijke anticlimax. Mijn twee entertainers kwamen niet meer bij. Ze lieten zich bovendien niet stoppen, maar grepen hun kans om me verder te grazen te nemen en enkele eerdere stommiteiten op te halen, die ze opsomden alsof ze een zorgvuldig bijgehouden lijstje voor zich hadden: ‘mama, weet je ook nog dat je de pasta liet overkoken, dat je de voordeur met je autosleutel wilde openen, dat je je telefoon zocht terwijl je hem in je hand had, dat je voor niets naar d...

Zoals moeder natuur betaamt, zou je mogen denken dat mannen met een halve eeuw aan levenservaring als emotioneel ontwikkeld en consistent mogen worden bestempeld. Maar volgens psychologische studies heeft sléchts tien tot twintig procent van de vijftig plussende man zijn innerlijke werk gedaan, zijn patronen doorzien, zijn intuïtie aangescherpt en zijn triggers doorleefd. Tachtig procent van de vijftigplus mannen wordt dus als emotioneel instabiel en inconsistent aangemerkt. Deze emotioneel instabiele man vermijdt verantwoordelijkheden, verkiest gemak boven echtheid, onderdrukt emoties, negeert gesprekken over gevoelens en geeft vaak zijn ex(en) de schuld. Bovendien vindt hij het confronterend om ouder te worden. En omdat deze man niet anders heeft geleerd dan zijn zelfbeeld te koppelen aan status, bewondering, macht en viriliteit, is hij vatbaar voor een patroon waarin hij zijn gezin achterlaat voor vrouwen die zijn jongere zusje hadden kunnen zijn. Vrouwen die hem pleasen, begeren, v...

Een situatie van overvloed is voor velen een ideaal dat zij bewust of onbewust nastreven. Dat is niet verwonderlijk, aangezien onze maatschappij sterk is ingericht op het creëren van overvloed. Letterlijk betekent overvloed: een grotere hoeveelheid dan nodig. En juist daar ontstaat een tegenstelling. Wie streeft naar overvloed, streeft immers naar méér dan nodig is: meer spullen, meer status, meer aanzien, meer ervaringen. Dat streven heeft een verslavend karakter dat nauwelijks grenzen kent en gemakkelijk overgaat in een situatie van té: té veel, té groot, té mooi, té druk, té leuk. Wat daarbij vaak uitblijft, is het gevoel van tevredenheid. Misschien is het daarom passender om overvloed niet te definiëren in termen van veelheid, maar in termen van dankbaarheid, bescheidenheid en eenvoud. Vanuit dat perspectief bekeken, ontstaat de wens om het overtollige uit je leven te verwijderen en je te omringen met datgene wat je werkelijk dient en gelukkig maakt. Wanneer je streeft naar het gel...

Vandaag, Koningsdag 2025, kregen we opnieuw beelden te zien van onze kroonprinses. Op haar eenentwintigste presenteert Amalia zich niet alleen als een jonge vrouw, maar ook als een toekomstige koningin. Ze combineert elegantie met intelligentie, statigheid met menselijkheid en een vanzelfsprekende burgerlijkheid met wereldwijsheid.  Vragen over haar persoonlijke leven en het moment waarop zij de kroon zal overnemen, prikkelen mijn nieuwsgierigheid. Toch zijn er twee aspecten die zelfs door het televisiescherm heen duidelijk voelbaar zijn. Eén: Amalia groeit op met ouders die haar beschermen, begeleiden en de ruimte geven om zichzelf te zijn; als mens én als kroonprinses. Twee: haar sociale en leidinggevende kwaliteiten vallen nú al op.  Misschien is dat wel het mooiste: dat we mogen zien hoe onze kroonprinses als jonge vrouw stevig in haar schoenen staat en oog heeft voor de wereld om haar heen. Terwijl zij groeit in haar rol en zich de protocollen eigen maakt, laat zij haar s...

Toen ik eens twee opbergbakken met de bewaarsels uit mijn leven tevoorschijn haalde, viel het kwartje. De opbergbakken bevatten allerlei samenvattingen van de communicatie opleiding en van de schrijf- en taalcursussen die ik heb gevolgd, een bundel gedichten die ik in mijn twintiger jaren had geschreven en columns die ik uit de weekendbijlage van de Volkskrant had gescheurd. Plus een krantenknipsel met daarin het gedicht over 'oorlog' dat ik op de lagere school schreef. Het was in de lokale krant geplaatst nadat ik het bij de nagedachtenis aan de Tweede Wereldoorlog in het gemeentehuis had mogen voordragen. De bewaarsels zijn metaforisch voor de rijkdom die ik in mijn leven ervaar.  De rijkdom van het communiceren, het schrijven en het lezen. De rijkdom van het spreken en horen van talen. De rijkdom van klanken in muziek, in namen en in woorden.  Die rijkdom van het oneindige speelveld van  cijfers en letters  waarin ik me bevind.   Elke dag opnieuw verlies ik m...

Op zondagochtend plan ik tegenwoordig niks. De ochtend biedt ruimte voor een slow start; iets wat ik meer en meer kan waarderen, slash: gebruiken. Als vanzelf is er nu een zondagochtendritueel ontstaan. Dat begint met twee kids die aan mijn bed verschijnen om me een goedemorgen te wensen. Puber één loopt vervolgens door naar de woonkamer om te knutselen. Ze is bezig met een scrapbook project met als titel: ' ten things you need to know about me '. Die tien dingen gaan eígenlijk niet over háár, maar over haar favoriete band ' Stray Kids '. De band geeft deze zomer een show in Nederland én we hebben kaartjes.  Puber twee blijft gezellig bij mij op bed hangen. Hij kletst en kletst, over van alles en nog wat. Na een minuut of tien eindigt hij met de vraag; 'wát mag ik doen?'. Meneer is uit op een goed voorstel; anders zal hij mijn slaapkamer niet verlaten. 'Een half uur lezen', bied ik aan. ' One Piece  kijken', antwoordt hij. 'Een half uur lezen...

Gemiddeld lezen Nederlanders twaalf boeken per jaar. Omdat ik een passie heb voor woorden, teksten en verhalen zou je misschien verwachten dat mijn gemiddelde vele malen hoger ligt. Maar dat is niet het geval. Want één: hoe méér bladzijdes een boek heeft, hoe mínder ik me uitgenodigd voel om het te lezen. Twee: ik ben vooral geïnteresseerd in filosofie en levenswijsheden en minder in genres als romans, sciencefiction of thrillers. En ten derde is voor mij een boek met taal- of constructiefouten of een moeilijke schrijfstijl al bij bladzijde twee einde verhaal. Het komt dus niet vaak voor dat ik een pareltje in handen heb. Maar van de week vond ik er weer één. Een lief en bescheiden boekje met de titel ‘Mijn leven met Mozart’ geschreven door Eric-Emmanuel Schmitt. Twee zinnen in de flaptekst raakten me meteen. De eerste luidt in verkorte vorm: ‘hoe de klanken hem domweg hebben geleerd om gelukkig te zijn’. De tweede zin luidt: ‘wederom excelleert Schmitt door zijn taal waarmee hij in og...

Wat als je verliest?  Wil dat dan zeggen dat je verloren hebt?  Wat als je uit de juiste motieven handelt?  Wil dat dan zeggen dat je gemotiveerd bent?  Wat als je geen beweegredenen hebt?  Wil dat dan zeggen dat je niet in beweging bent?  Wat als je de controle loslaat?  Wil dat dan zeggen dat je ongecontroleerd bent?  Wat als je uit liefde handelt?  Wil dat dan zeggen dat je geliefd bent?  Wat als je vol overgave in het leven staat?  Wil dat dan zeggen dat je je hebt overgegeven?

Droom je wel eens weg naar een plek waar je niets hoeft? Alleen al om even uit de werkelijkheid van het 'moeten' te ontsnappen. En je te wanen in de vrijheid van je bestaan. Ik visualiseer mezelf dan op een tropisch eiland .  In een huisje van hout. Met een fijn bed, een bureau, een woonruimte met keuken en een grote veranda met buitendouche. Ik zou verder alleen mijn toiletartikelen, kleding, laptop en internet nodig hebben. Omgeven door zon, zee, strand en natuur, ben ik in mijn puurste zelf. Juist door niets te moeten, kan ik in de flow van het avontuur geraken.  ' Je bent zo rijk als je fantasie', is wat ik mijn kids altijd vertel.  De t eken- en animatiefilms Vaiana, Tarzan en Howl's Moving Castle heb ik eindeloos met hen gekeken. Ik zou ook zo in het avontuur van  Vaiana ,  Jane en  Sophie , tezamen met   Maui ,   Tarzan  en  Howl , kunnen stappen .   Misschien 'moet' ik ook een teken- of animatiefilm uitschrijven, bedenk ik ...